คู่มือท่องเที่ยวบาหลี: เกาะแห่งเทพเจ้า — วัดวาอาราม ระเบียงขั้นบันได และการเล่นเซิร์ฟ

ภาพรวมของบาหลี

ทำไมถึงควรไปเที่ยวบาหลี

บาหลีสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองทุกวัน: วัดน้ำบนทะเลสาบในปากปล่องภูเขาไฟ, สวนข้าวขั้นบันไดที่ถูกสร้างขึ้นตลอดหลายศตวรรษ, จุดเล่นเซิร์ฟที่เหมาะกับทุกระดับทักษะ และวัฒนธรรมฮินดูที่ทำให้ถนนเต็มไปด้วยเครื่องบูชาทุกเช้า คุณสามารถเลือกพักที่อูบุดเพื่อสัมผัสวัฒนธรรม หรือที่ชายฝั่งทางใต้เพื่อเพลิดเพลินกับชีวิตริมชายหาด — หรือแบ่งเวลาเดินทางทั้งสองที่ เหมือนที่นักท่องเที่ยวที่กลับมาเยือนซ้ำส่วนใหญ่ทำ

เมื่อใดควรไปเที่ยวบาหลี

ฤดูแห้งของบาหลีเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม โดยเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และเดือนกันยายนเป็นช่วงที่มีแสงแดดดีที่สุด ผู้ท่องเที่ยวไม่มากเกินไป และราคายังอยู่ในระดับก่อนช่วงสูงฤดูกาล ฤดูฝน (พฤศจิกายน–มีนาคม) มีฝนตกหนักในช่วงบ่ายเป็นช่วงสั้นๆ แทนที่จะฝนตกทั้งวัน พร้อมด้วยภูมิทัศน์ที่เขียวชอุ่มและราคาต่ำที่สุดของปี — แต่ทะเลก็คลื่นแรงขึ้นและความชื้นในอากาศสูงขึ้นด้วย คลื่นที่ชายฝั่งตะวันตก (คังกู, อูลูวาตู) มีสภาพคลื่นที่สม่ำเสมอที่สุดในช่วงฤดูแล้ง สำหรับข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับฤดูกาลทั้งหมด โปรดดูคู่มืออินโดนีเซียแบบรายเดือน

พื้นที่ต่าง ๆ ของบาหลี: การวิเคราะห์อย่างละเอียด

บาหลีเป็นเกาะขนาดเล็ก — มีระยะทางจากฝั่งหนึ่งถึงอีกฝั่งประมาณ 140 กม. — แต่การจราจรทำให้ระยะทางรู้สึกยาวขึ้น ดังนั้นการเลือกจุดพักที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญ อูบุด (Ubud) ที่ตั้งอยู่บนเชิงเขาในเขตกลางเกาะเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรม: มีวัด สวนข้าวขั้นบันได สตูดิโอโยคะ และหมู่บ้านหัตถกรรม พร้อมทั้งอากาศเย็นสบายในยามเย็นกว่าบริเวณชายฝั่ง บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เซมินยักเป็นตัวเลือกที่หรูหรา — มีคลับชายหาดชมพระอาทิตย์ตก ร้านบูติก และย่านร้านอาหารที่หนาแน่นที่สุดของเกาะ — ส่วนคังกูที่อยู่ใกล้เคียงนั้น เปลี่ยนบรรยากาศหรูหราเป็นคาเฟ่สำหรับนักโต้คลื่น พื้นที่ทำงานร่วมกัน และถนนเล็กๆ ที่คดเคี้ยวผ่านทุ่งนา ที่ปลายใต้สุดของเกาะ อูลูวาตู (Uluwatu) มีวัดริมทะเลบนยอดหน้าผา พร้อมด้วยจุดเล่นเซิร์ฟบนแนวปะการังที่ดีที่สุดในเอเชีย และอ่าวทรายขาวเรียงรายอยู่ใต้หน้าผา

นอกเหนือจากเส้นทางท่องเที่ยวหลัก: ซานูร์ (Sanur) บนชายฝั่งตะวันออกเป็นพื้นที่ที่เงียบสงบ ภูมิประเทศราบเรียบ และเหมาะสำหรับครอบครัว พร้อมด้วยทางเดินริมชายหาดที่ยาว; นูซา ดูอา (Nusa Dua) เป็นเขตรีสอร์ทที่มีรั้วล้อมรอบ พร้อมด้วยชายหาดที่สงบเหมาะสำหรับการว่ายน้ำ; ทางเหนือและทางตะวันออก (โลวินา, อาเมด, ซิเดเมน) เป็นจุดหมายที่เหมาะสำหรับการเดินทางด้วยสกูเตอร์ เพื่อสัมผัสชายหาดทรายดำ การดำน้ำตื้น และหุบเขาขั้นบันไดข้าว; ส่วนนูซาเพนิดา ซึ่งอยู่ห่างจากซานูร์ 45 นาทีด้วยเรือเร็ว มีจุดชมวิวหน้าผาที่งดงาม และการดำน้ำตื้นเพื่อชมปลากระเบนแมนตา

ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวบาหลี

ตามหลักทั่วไป 10,000 รูเปียห์ เท่ากับประมาณ 1 ดอลลาร์ออสเตรเลีย บาหลีถือเป็นเกาะรีสอร์ทที่มีราคาถูก แต่พื้นที่ทางใต้ที่ได้รับความนิยมนั้นมีราคาสูงกว่าพื้นที่อื่น ๆ ของอินโดนีเซียอย่างชัดเจน

ราคาทั่วไป: ห้องพักแบบโฮมสเตย์ตั้งแต่ IDR 200,000–350,000 (~AU$20–35), วิลลาที่มีสระว่ายน้ำส่วนตัวตั้งแต่ประมาณ IDR 1,000,000, มื้อกลางวันที่ร้านวารุง IDR 25,000–50,000, มื้อบรันช์ที่คาเฟ่ IDR 80,000–150,000, บทเรียนโต้คลื่น IDR 350,000–500,000. ค่าเข้าวัดโดยทั่วไปอยู่ที่ IDR 20,000–50,000 ซึ่งรวมผ้าซารองไว้แล้ว

การเดินทางในบาหลี

ไม่มีระบบขนส่งสาธารณะที่สะดวกสบาย นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเช่ารถสกูเตอร์ (60,000–90,000 IDR ต่อวัน; ตามกฎหมาย คุณต้องมีใบอนุญาตขับรถนานาชาติ และประกันจะไม่มีความคุ้มครองหากไม่มีใบอนุญาตนี้) หรือเช่ารถพร้อมคนขับในราคา IDR 500,000–700,000 ต่อวัน — เป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยว และเป็นวิธีที่ลดความเครียดที่สุดในการเดินทางระยะไกล แอปเรียกรถ Gojek และ Grab ทำงานได้ดีในภาคใต้และอูบุด แม้ว่าบางพื้นที่ท่องเที่ยวจะจำกัดการรับผู้โดยสาร

สนามบินนกูราห์ ไร (DPS) ตั้งอยู่ระหว่างคูตาและจิมบารัน; แท็กซี่สนามบินราคาคงที่อยู่ที่ 150,000–400,000 IDR ขึ้นอยู่กับระยะทาง ส่วนการใช้บริการเรียกรถผ่านแอปจากจุดรับผู้โดยสารอย่างเป็นทางการจะมีราคาถูกกว่า เรือเร็วไปยังหมู่เกาะกิลีและลอมบอกออกเดินทางจากปาดังไบและเซรังกัน (ราคาประมาณ IDR 250,000 ทางเดียว); เรือไปยังนูซาเพนิดาออกเดินทางจากซานูร์ การจราจรในภาคใต้ของบาหลีช้ามาก — ควรเผื่อเวลาหนึ่งชั่วโมงสำหรับการเดินทางข้ามเมืองในช่วงเวลาเร่งด่วน

อาหารและเครื่องดื่มในบาหลี

มีสองโลกอาหารที่ดำเนินไปอย่างขนานกัน โลกท้องถิ่นนั้นหมุนรอบร้านวารุงที่เสิร์ฟนาซีคัมปูร์ (ข้าวพร้อมเครื่องเคียงตามใจชอบ) ในราคา 25,000–50,000 IDR พร้อมทั้งอาหารพิเศษของบาหลี ได้แก่: บาบี กูลิง (หมูหัน), เบเบก เบตูตู (เป็ดอบเครื่องเทศแบบช้า), ซาเต ลิลิต (ซาเต้ทะเลบด) และลาวาร์ ส่วนโลกอาหารสำหรับนักท่องเที่ยว — ที่มีความนิยมสูงที่สุดในคังกู เซมินยัก และอูบุด — คือวัฒนธรรมคาเฟ่ที่เน้นสมูทตี้โบวล์ กาแฟพิเศษ และเมนูบรันช์ยาวๆ ในราคา 60,000–150,000 IDR ต่อจาน

คลับชายหาดขายวิวพระอาทิตย์ตกไม่แพ้เครื่องดื่ม — ราคาค็อกเทลอยู่ที่ 100,000–200,000 IDR และมักมีข้อกำหนดยอดใช้จ่ายขั้นต่ำ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีภาษีนำเข้าสูง; เบียร์ท้องถิ่น Bintang (IDR 30,000–50,000) เป็นตัวเลือกประหยัดสำหรับผู้ที่ต้องการประหยัดเงิน น้ำประปาไม่ปลอดภัยทุกที่; มีจุดเติมน้ำดื่มทั่วไป และร้านกาแฟส่วนใหญ่จะเติมน้ำให้เต็มขวด

กฎการปฏิบัติตัวในวัดและเรื่องปฏิบัติจริง

วัฒนธรรมฮินดูของบาหลีถูกแสดงออกอย่างเปิดเผย: ของถวายคานังซารีจะปรากฏบนทางเท้าทุกเช้า (ให้เดินเลี่ยงไปรอบๆ) และการเข้าวัดต้องสวมซารองและสายคาด — ซึ่งมักรวมอยู่ในค่าเข้าแล้ว ในช่วงเทศกาลนเยปี (เดือนมีนาคม) เกาะทั้งเกาะจะปิดตัวลงเป็นเวลา 24 ชั่วโมง รวมถึงสนามบินด้วย; นักท่องเที่ยวต้องอยู่ภายในพื้นที่โรงแรมเท่านั้น ส่วนเทศกาลกาลุงัน เมื่อเสาเพนจอร์ทำจากไม้ไผ่เรียงรายตามถนน เกาะนี้จึงดูสวยงามที่สุดสำหรับการถ่ายภาพ

ข้อมูลปฏิบัติ: บัตรเครดิตสามารถใช้ได้ที่โรงแรมและร้านอาหาร แต่ร้านวารุงและคนขับรถรับเฉพาะเงินสดเท่านั้น; เครื่อง ATM มีอยู่ทั่วไปในพื้นที่ท่องเที่ยว — ให้ใช้เครื่อง ATM ที่ติดกับธนาคาร ซิม Telkomsel ที่มีข้อมูลมากกว่า 20 GB มีราคาประมาณ 100,000–150,000 IDR ยากันยุงเป็นสิ่งจำเป็นตลอดทั้งปี และครีมกันแดดที่ไม่ทำลายแนวปะการังควรนำมาด้วยสำหรับการดำน้ำตื้น

แผนการเดินทางแนะนำในบาหลี

3–4 วัน: พักอยู่ที่อูบุด — เยี่ยมชมวัด ทุ่งนาขั้นบันได และน้ำตกในช่วงเช้า และไปสปาในช่วงบ่าย; อย่าไปทางใต้เลย เว้นแต่คุณต้องการไปชายหาด

หนึ่งสัปดาห์: สามคืนที่อูบุด แล้วสามคืนตามแนวชายหาด — คังกูสำหรับคาเฟ่และการเล่นเซิร์ฟ อูลูวาตูสำหรับหน้าผา ซานูร์สำหรับครอบครัว อย่าพยายามเปลี่ยนโรงแรมทุกคืน เพราะการจราจรจะทำให้แผนที่จัดไว้มากเกินไปกลายเป็นปัญหา

10 วันขึ้นไป: เพิ่มอีกหนึ่งคืนที่นูซาเพนิดา หรือใช้เวลาอีกไม่กี่วันในภาคเหนือและภาคตะวันออก (โลวินา, อเมด หรือ ซิเดเมน) ที่ราคาจะลดลงและจังหวะชีวิตจะช้าลงอย่างมาก